Vijf stemmen bepalen 69% van het duurzaamheidsverhaal in Nederland

Je weet meer over de energietransitie dan negentig procent van de mensen die er een mening over hebben.

En toch heeft bijna niemand jou dit jaar gehoord.

Ondertussen zijn de Verenigde Staten uit het Parijs-akkoord gestapt. Klaagt Shell de Nederlandse staat aan omdat we het Groningenveld sloten. En schroeven grote bedrijven hun duurzaamheidsbeloftes terug.

Het debat over jouw vak wordt gevoerd. Alleen niet door jou.

Laat me eerst iets anders vertellen.

Dit voorjaar reed Jutta Leerdam een olympisch record. Goud. Kippenvel.

Maar het verhaal erachter is minstens zo interessant. De Nederlandse sportpers diende een officiele klacht in omdat Jutta niet wilde praten met journalisten voor haar race. "Ongepast. Onacceptabel."

Haar cijfers vertelden een ander verhaal: 877 miljoen views per jaar. 7,9 miljoen volgers. Een Instagram-post na haar race: 20,7 miljoen views. Ter vergelijking: de gemiddelde Nederlandse krant haalt dat niet in een heel jaar.

Ze heeft de pers niet nodig. Ze heeft haar eigen podium gebouwd.

En dat is precies waar dit artikel over gaat.

Nog nooit kon een stem zoveel bereiken

We leven in een tijd die uniek is in de menselijke geschiedenis. Een persoon met een LinkedIn-profiel kan een groter publiek bereiken dan menig krant, tv-programma of politicus.

Geen redactie nodig. Geen mediabudget. Geen toestemming van wie dan ook.

En dat maakt de stilte van zoveel leiders in de duurzaamheidssector zo pijnlijk. Want er is een mechanisme dat niemand benoemt:

Wat niet gehoord of gezien wordt, wordt genegeerd.

En wat we vaker horen, wordt de realiteit.

Als de stemmen van klimaatsceptici, fossiele lobby's en populisten luider zijn dan die van de mensen die de energietransitie daadwerkelijk bouwen, dan verliezen we niet alleen het debat. Dan verliezen we het narratief. En wie het narratief verliest, verliest het draagvlak, de financiering, het talent en uiteindelijk de politieke rugdekking.

Ondertussen laat de Vattenfall Energy Barometer zien dat 70% van de Nederlandse consumenten actief bezig is met klimaatvriendelijke keuzes. Het publiek luistert wel.

Maar wie praat er?

En dan is er LinkedIn

Elke dag scrollen 1,7 miljoen Nederlanders door LinkedIn. In een zakelijke context. Niet voor kattenvideo's of vakantiefoto's, maar voor inzichten, inspiratie en beslissingen die impact hebben.

LinkedIn is het snelst groeiende sociale platform van Nederland. Plus 40% groei in dagelijks gebruik in het afgelopen jaar. 5,7 miljoen gebruikers. Bijna de helft daarvan is grootverdiener. En 4 op de 5 LinkedIn-gebruikers nemen zakelijke beslissingen.

Lees dat nog eens. Dit is geen platform voor tieners die dansjes delen. Dit is waar de mensen zitten die bepalen welke leverancier een contract krijgt. Welk bedrijf de investering ontvangt. Welke kandidaat wordt aangenomen. Welk verhaal wordt geloofd.

En hier komt het: slechts 1% van alle maandelijkse LinkedIn-gebruikers plaatst wekelijks content. Een procent. Die kleine groep genereert 9 miljard impressies. Het podium is er. Het publiek is er. En de concurrentie? Die is vrijwel afwezig.

Ik dook in de Favikon-data en ontdekte dit:

Slechts 2.582 Nederlanders hebben meer dan 5.000 volgers op LinkedIn. Dat is 0,045% van alle gebruikers. 1.179 hebben er meer dan 10.000. 346 meer dan 25.000. 109 meer dan 50.000. En 47 meer dan 100.000.

De LinkedIn-elite van Nederland past in een middelgrote zaal. En zij bepalen welke ideeen, meningen en verhalen jouw feed vullen. Wat mensen denken en kopen, nog voordat ze op zoek gaan.

Drie jaar geleden ging LinkedIn over bedrijfspagina's en vacatures. Nu beloont het algoritme mensen, niet logo's. Creator Mode. Top Voice badges. LinkedIn Live. Het platform is gebouwd voor individuen met een verhaal.

En dat is precies waar de kans ligt voor duurzaamheidsleiders. De top van LinkedIn in Nederland is nog niet vol. Er is ruimte. Er is publiek. Er is honger naar inhoud die ertoe doet. Juist nu.

Want terwijl de politieke rugdekking voor klimaat en duurzaamheid wankelt, is het de zakelijke wereld die het verschil moet maken. Bedrijven hebben meer geld, meer resources, meer invloed en meer bereik dan welke overheidsinstelling ook. De energietransitie wordt niet alleen besloten in de Tweede Kamer. Die wordt minstens zo hard bepaald in directiekamers, in aanbestedingen, in investeringsrondes en in aankoopbeslissingen.

En al die beslissers zitten op LinkedIn. Elke dag. 1,7 miljoen van hen.

De vraag is niet of je daar moet zijn. De vraag is waarom je er nog niet bent.

De grote vijf

Ik heb de vijftig invloedrijkste leiders in Environment & Energy in Nederland geanalyseerd op hun LinkedIn-activiteit. Volgers, posts, bereik, engagement, groei en invloedscore.

Dit is wat er het eerst opvalt. Vijf mensen bepalen het duurzaamheidsverhaal van Nederland op LinkedIn. Vijf.

van het totale bereik van de top 50 komt van slechts vijf personen

Bron: Eigen analyse, top 50 Environment & Energy Nederland, 2026

Samen genereren deze vijf leiders bijna 38 miljoen van de 55 miljoen views per jaar. De overige 45 delen de resterende 31%.

Dat is tegelijk indrukwekkend en zorgwekkend. Want wat als een van hen stopt? Wie neemt het dan over?

De complete top 50

Benieuwd waar jij of jouw organisatie staat? Hier is de volledige ranglijst op invloedscore, een samengestelde score op basis van bereik, engagement, consistentie en groei. Klik op een kolomkop om te sorteren op de vraag die jou interesseert.

Invloedscore, volgers, posts, bereik en groei komen uit de eigen analyse van de top 50 Environment & Energy in Nederland, 2026. Een lege groeikolom betekent dat er over die periode geen betrouwbare meting was.

Zeven dingen die opvallen

1. De absolute top is indrukwekkend

Laat me eerlijk zijn: ik ging dit onderzoek in met de verwachting dat duurzaamheidsleiders stil zouden zijn. Dat bleek niet helemaal te kloppen. De top vijf is ronduit indrukwekkend. Frank Holleman, Matthijs Jaspers, Vincent Luyendijk, Jan Rotmans en Wopke Hoekstra genereren samen bijna 38 miljoen views per jaar. Dat is serieus bereik. Complimenten.

2. Maar de concentratie is gevaarlijk

69% van het totale bereik zit bij vijf van de vijftig personen. Dat betekent dat het complete duurzaamheidsnarratief van Nederland op LinkedIn afhangt van een handvol stemmen. Als Frank Holleman morgen stopt met posten, verdwijnt er in een klap 5,6 miljoen views aan bereik per jaar. Is dat een gezonde basis voor het belangrijkste maatschappelijke debat van onze tijd?

3. Jan Rotmans bewijst dat kwaliteit boven kwantiteit gaat

Met "slechts" 59 posts per jaar haalt Jan Rotmans gemiddeld 93.600 views per post. Dat is het hoogste gemiddelde van de hele top 50. Ter vergelijking: Matthijs Jaspers post drie keer zoveel, 189 posts, maar haalt 59.000 views per post. Beide strategieen werken, maar Rotmans laat zien dat je niet dagelijks hoeft te posten om impact te maken. Een sterke, scherpe post per week kan genoeg zijn.

4. Vincent Luyendijk is de snelste groeier

Plus 49% groei in volgers. Van de hele top 50 groeit niemand zo hard. Combineer dat met 11,8 miljoen views en je ziet een vliegwiel in actie. Bewijs dat consistent posten, 185 posts per jaar, een sneeuwbaleffect maakt.

5. Een op de vijf is vrijwel onzichtbaar

Tien van de vijftig leiders plaatsten maximaal drie posts in het afgelopen jaar. Samen hebben zij bijna 90.000 volgers die vrijwel niets te zien krijgen. Mark van Baal, founder van Follow This, de organisatie die oliebedrijven via aandeelhoudersvergaderingen tot klimaatactie dwingt, heeft 16.200 volgers en drie posts. In een jaar waarin Shell de Nederlandse staat aanklaagt. Die 16.200 mensen willen van hem horen.

6. Het Edgare Kerkwijk-mysterie

32.600 volgers. 38 posts. Maar slechts 632 views per post. Dat is een engagement van 0,02%. Ter vergelijking: Vincent Luyendijk haalt met een vergelijkbaar aantal volgers 63.650 views per post. Honderd keer zoveel. Dit laat zien wat ik in elke Reality Check benadruk: volgers zeggen niets. Het gaat erom of je ze activeert.

7. De groei zit bij de doeners

De snelste groeiers zijn geen politici of beleidsmakers. Het zijn ondernemers en practitioners: Vincent Luyendijk met 49%, Antoine Duval met 34%, Huub Frank met 33%, Bart van den Hurk met 30% en Frank Holleman met 30%. Mensen die vanuit de praktijk vertellen. Die laten zien in plaats van alleen vertellen. Het publiek herkent dat.

Wie ontbreekt er?

Een ranglijst vertelt altijd twee verhalen: wie erop staat en wie er niet op staat. In de duurzaamheidssector zijn er leiders van grote energiebedrijven, waterschappen, milieuorganisaties en overheidsinstellingen die je hier zou verwachten maar die compleet afwezig zijn op LinkedIn.

Dat is een keuze. Maar het is ook een gemiste kans. Want het vacuum dat zij achterlaten, wordt gevuld door anderen. En niet altijd door de stemmen die je zou willen.

De scoreverdeling in perspectief

scoort 90 of hoger, elite niveau: zes leiders die het spel beheersen

scoort 80 tot 89, sterk: negen leiders met een solide basis

scoort 70 tot 79, gemiddeld: zeventien leiders met ruimte voor groei

scoort onder de 70: achttien leiders die aanzienlijk potentieel laten liggen

De cijfers op een rij

totaal views van de top 50 per jaar

volgers samen

posts per jaar

gemiddeld views per post

Dat is het bereik van een middelgrote krant. Gemaakt door vijftig mensen met een LinkedIn-profiel. Zonder mediabudget. Zonder redactie. Zonder persconferenties.

Stel je voor wat er mogelijk is als niet vijf maar vijftig van deze leiders actief en consistent zouden posten.

Het Jutta Leerdam-effect voor duurzaamheidsleiders

Terug naar waar we begonnen. Jutta Leerdam liet zien dat je de traditionele media niet nodig hebt als je je eigen merk bent. Ze bouwde haar eigen podium. Haar eigen publiek. Haar eigen verdienmodel.

Dat geldt net zo hard voor elke CEO van een energiebedrijf, elke founder van een cleantech-scale-up, elke directeur van een milieuorganisatie.

De trechter is omgedraaid. Je hoeft niet te wachten tot een journalist belt. Je hoeft niet te hopen dat een politicus het juiste zegt. Je hebt een platform dat groter is dan welke krant ook.

Gebruik het.

Waarom dit nu ertoe doet

Dit is geen gewoon moment voor de duurzaamheidssector. Er komt van alles tegelijk samen.

De Verenigde Staten trekken zich terug uit het klimaatakkoord. De EU worstelt met de toekomst van haar emissiehandel. Shell vecht klimaatbeleid aan via internationale arbitrage. Beloftes over duurzaam ondernemen verwateren.

Er is een leiderschapsvacuum. Politiek, institutioneel, en in het publieke debat.

En vacuums worden altijd gevuld. De vraag is alleen: door wie?

Door de sceptici? Door de fossiele lobby? Door de populisten die "hoax" roepen?

Of door de mensen die daadwerkelijk begrijpen wat er nodig is? De mensen in deze lijst. De mensen die elke dag werken aan de energietransitie, circulaire economie, duurzame landbouw en klimaatadaptatie.

Jij bent een van hen. En je hebt een podium dat je niet gebruikt.

De keuze is simpel. De urgentie is nu.